Dom Pomocy Społecznej dla Osób Starszych w Bielsku-Białej funkcjonuje od 1991 roku. Nieruchomość położona w Bielsku- Białej przy ul. Żywieckiej 15 wybudowana została w roku 1908 jako prywatna fundacja na rzecz miasta Białej, z przeznaczeniem na „Dom Ubogich”. Inicjatorem budowy był w 1906r. arcyksiążę Karol Stefan Habsburg. Podarował on gminie działkę pod nowy Dom Ubogich, który wzniesiono w latach 1907-1908 naprzeciwko dawnego zamku, a obecnie klasztoru św. Hildegardy przy ul. Żywieckiej. Budynek zaprojektował Karol Korn. W maju 1908 r. urządzono w Lipniku wielką uroczystość z okazji 60-lecia panowania cesarza Franciszka Józefa I. Z tej okazji miejscowe Stowarzyszenie Weteranów przekazało na wyposażenie Domu Ubogich 2000 koron. Dom ten, nazwany został na cześć cesarza, Cesarsko- Jubileuszowy. W latach międzywojennych obiekt ten był zajęty na cele opieki społecznej pod nazwą „Dom Starców”, poza tym brak wszelkich zapisków dotyczących funkcjonowania placówki w okresie wojen i międzywojnia.
Po wojnie placówka należała do Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Bielsku- Białej. W latach 1945-1952 placówka pełniła funkcję domu starców. W roku 1952 Prezydium MRN – Wydział Zdrowia i Opieki Społecznej zorganizował w budynku „Dom Rencistów”. Warunki w jakich żyli jego mieszkańcy były bardzo prymitywne. Ze względu na brak funduszy nie można było przystąpić do kapitalnego remontu obiektu, ale przez systematyczne zakupy i drobne remonty stale poprawiały się warunki bytowe mieszkańców.
Dom Pomocy Społecznej dla Osób Starszych w Bielsku-Białej funkcjonuje od 1991 roku.
Według posiadanych zapisów Dom Rencistów zamieszkiwało 43 pensjonariuszy. Spali w dużych sypialniach, łóżko obok łóżka, zadanie materacy pełniły sienniki ze słomą. Nie było ciepłej wody do mycia. W małej jadalni znajdowały się proste stoły, pokryte ceratą. Naczynia, kubki, talerze z których korzystano były blaszane. W latach 1954-1958 nastąpiła znaczna poprawa warunków bytowych pensjonariuszy. Zakupiono łóżka, materace, pościel oraz odzież dla mieszkańców. Uruchomiono łazienkę z piecem węglowym, gdzie pensjonariusze w ciągu całego dnia mogli korzystać z ciepłej wody. Stoły na jadalni nakryto obrusami, a blaszane garnuszki i talerze zastąpiono nowymi. Podniosła się również znacznie jakoś wyżywienia. Było ono urozmaicone, kaloryczne, wprowadzono obiady dwudaniowe. Pensjonariusze zostali otoczeni troskliwą opieką lekarską.
W okresie 1958-1960 zwiększyła się liczba pensjonariuszy do 64. Przeprowadzono również kapitalny remont obiektu. Państwowy Dom Rencistów w Bielsku- Białej stwarzał dobre warunki życia ludziom starym, pozbawionym możliwości korzystania z opieki bliskich lub krewnych. Nad zdrowiem pensjonariuszy czuwało dwóch lekarzy, w tym jeden specjalista chorób wewnętrznych. W roku 1961 podniósł się stan pensjonariuszy do 70. W dniu 17.02.1962r. Sąd Powiatowy w Bielsku- Białej, Wydział Ksiąg Wieczystych po rozpoznaniu wniosku Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Bielsku- Białej dokonał wpisu prawa własności nieruchomości przy ul. Żywieckiej 15 na rzecz Skarbu Państwa. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Bielsku- Białej w dniu 21.04.1966 r. przekazał nieodpłatnie i na czas nieoznaczony w zarząd i użytkowanie nieruchomość przy ul. Żywieckiej 15 - Wydziałowi Zdrowia i Opieki Społecznej w Bielsku- Białej (decyzją GKM-GT-17/19/66 z dnia 28.03.1966 r).
W roku 1974 Dyrektorem placówki została pani Maria Kałuża. Była ona inicjatorką generalnego remontu placówki, który odbył się na początku lat 80-tych. Wówczas na okres kilku miesięcy pensjonariusze zostali umieszczeni w budynku zastępczym - obecnej Bielskiej Szkoły Polityki Socjalnej na ul. Młodzieżowej. Przebudowano wówczas układ pokoi, który funkcjonuje do dnia dzisiejszego. Podopieczni wrócili do nowych pokoi dwu i trzyosobowych. Na każdym piętrze pojawiły się nowe łazienki i ubikacje, jadalnia została przeniesiona z pierwszego piętra na parter.
Od 28.02.1991 r. zgodnie z ustawą o pomocy społecznej z dnia 29.11.1990r. Państwowy Dom Rencistów został przekazany w zarząd Wojewodzie Bielskiemu, a nadzór merytoryczny sprawował Wojewódzki Zespól Pomocy Społecznej w Bielsku- Białej. Dom otrzymał nazwę Dom Pomocy Społecznej Nr 3 w Bielsku- Białej. Następnie na podstawie porozumienia pomiędzy Wojewodą a Prezydentem Miasta Bielska- Białej z dnia 26.10.1993r., w sprawie przekazania organom Gminy niektórych zadań z zakresu administracji rządowej, Dom od dniu 21.01.1994r. stał się jednostką organizacyjną Gminy, a nadzór merytoryczny sprawował Wydział Pomocy Społecznej Urzędu Miejskiego w Bielsku- Białej.
Na początku lat 90-tych dalej polepszały się warunki bytowe. W 1991r. na potrzeby mieszkańców został zakupiony samochód „Nysa”. Służył on do transportu mieszkańców i przywozu zakupów. W 1998 r. została zainstalowana winda osobowa, dzięki której niepełnosprawni mieszkańcy swobodnie mogli poruszać się między piętrami. W 1999 r. stanowisko Dyrektora objęła pani mgr Krystyna Wolska. W latach 1999 – 2007 Dom był dostosowywany do standardów zawartych w Rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej w sprawie domów pomocy społecznej. Było to warunkiem rejestracji Domu na liście Wojewody.
W 2023 roku Dyrektorem Domu została Pani mgr Joanna Szczypuła.
Od kwietnia 2026 r. obowiązki Dyrektora DPS pełni Pani mgr Marzena Kaczor.
Podstawowym celem placówki jest świadczenie najwyższej jakości profesjonalnych usług, zapewnienie poczucia bezpieczeństwa, wzajemnego szacunku i serdeczności.
Mieszkańcom zapewniamy wszechstronną opiekę, której celem jest przede wszystkim zaspokojenie niezbędnych potrzeb: bytowych, zdrowotnych, kulturalno- oświatowych, społecznych i religijnych. Nadrzędnym celem jest zapewnienie poczucia godności osobistej, intymności, rozwoju osobowości, jak również możliwości dokonywania swobodnych wyborów i samostanowienia o sobie. Zostały stworzone i wprowadzone w życie procedury postępowania obowiązujące do dnia dzisiejszego.
Został utworzony Zespół Naprawczy, którego zadaniem było zaplanowanie działań zmierzających do podniesienia jakości usług w placówce. W celu zapewnienia lepszej opieki nad mieszkańcami powołano Zespół Opiekuńczo- Terapeutyczny oraz funkcję „pracownika pierwszego kontaktu”, który jest łącznikiem pomiędzy mieszkańcem, a zespołem pracowników. Opracowanie „Indywidualnego planu wsparcia” dla każdego mieszkańca, pozwoliło nam poznać indywidualne potrzeby każdego z nich. Osiągnięcie wysokich standardów pracy wymagało od poszczególnych grup pracowników podnoszenia kwalifikacji i wykształcenia, nabywania nowych umiejętności, respektowania upodobań i potrzeb, nawiązania pozytywnych relacji z mieszkańcem od chwili przyjęcia do Domu Pomocy Społecznej.
Regułą obowiązująca w naszym domu jest podmiotowe traktowanie mieszkańca. Na dzień dzisiejszy Dom jest zarejestrowany na liście Wojewody, spełnia wszystkie wymogi Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej w sprawie domów pomocy społecznej z dnia 19.10.2005r.